parang ako pala to eh , alam kong mahirap yan, lalo na kapag mag isa, lalo na kapag nasa kwarto ka, lalo na kapag naalala mo yung mga bagay na nakagawian na ninyo, sobrang hirap talaga, umiyak ka sumigaw ka kung iyan ang magpapagaan ng loob mo "maraming isda sa karagatan" kaya wag kang malungkot, gawin mong busy ang sarili mo , dahil dun mo lang maibubuhos lahat ng panahon at oras mo at tandaan mong hindi ikaw ang nawalan, SIYA "bakit" kasi nawalan siya ng isang taong tapat at tunay na nagmamahal sa kanya, sa nagyon di nya pa narerealize yan kasi alam nyang anjan kapa sa kanya pero once na makita nyang masaya kana at nag eenjoy ka sa buhay mo ewan ko nalang kung hindi yan manlumo sa ginawa niyang desisyon
, sabi nga sa isang kanta ni ebe dancel na "mabuhay ka ng pasulong huwag paurong"
tska wag kanag gumaya sakin may pagka tang4 hehe
Last edited by emanon; 08-21-2012 at 10:54 PM.
|